Hoi Kwebbellijf. Ik fluister vandaag want mijn keel doet zo zeer.

Het lijkt wel of ik een dennenappel heb ingeslikt. Je weet wel, met die rauwe randjes.

• Wat is er gebeurd?

Hoezo? Er is niets gebeurd?

• Echt niet? Vraag het eens aan je keel.

Uh, hey keel, wat is er aan de hand?

• Je durfde niet te zeggen tegen je vriendinnetje dat ze je pijn heeft gedaan omdat je niet mocht meedoen met een spelletje. Je voelde je buitengesloten.

Oeh, dat is waar ook, ik was het alweer bijna vergeten.

• Maar ik – jouw keel – heeft het wel onthouden. Keelpijn wijst je naar iets wat je niet durft.

Mm, duidelijk! Nu ik het wel weet, kan ik het misschien oplossen.

• Ja, zo simpel is het. Zeg gewoon tegen je vriendin hoe je je voelde. Ze snapt het vast wel, want ze is je vriendin.

En gaat mijn keelpijn dan vanzelf weg?

•  Soms duurt het een paar daagjes. Als praten een beetje zeer doet, dan zwijg je wat meer en dan krijg je vanzelf extra tijd om ergens over na te denken.

Oké keel, ik houd even mijn snatertje en denk goed na over mijn buitengesloten gevoel.

• Vertel het maar alvast aan je vader of moeder, dat scheelt ook al. 

Goed keel, ik ga het delen met mijn ouders. Dankjewel keel. 

Vragen voor jou

1. Heb je ook wel eens keelpijn of ergens anders pijn?
2. Heb je wel eens gepraat met dat deel van je lichaam waar het pijn deed?
3. Voelde je toen van binnen een antwoord?
4. Denk je dat je pijn te maken kan hebben met iets wat je moeilijk vindt?
5. Denk je dat je lichaam seintjes kan geven door pijn of ongemak?